|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
ΙΣΤΟΡΙΑ / ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ / ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ / ΥΜΝΟΣ / ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ / ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ / LOGOS ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ / ΣΧΕΤΙΚΑ / DISCLAIMER
ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ.
Τα ολυμπιακά αγωνίσματα ξεκίνησαν περίπου το 776 π.χ. και η διοργάνωση έγινε στην αρχαία ολυμπία, το σημείο που ενώνωνται δύο μεγάλοι ποταμοί, ο Αλφειός και ο Κλαδεός.
ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ.
Οι αγώνες τελούνταν κάθε 4 χρόνια, όπως ακριβών και σήμερα, με τη διαφορά πως δεν υπήρξε ποτέ ακριβής ημερομηνία διεξαγωγής αλλά μέσα σε κάποιο χρονικό διάστημα του καλοκαιριού. Ο χρόνος που μεσολαβούσε των 4 χρόνων ονομάζοταν Ολυμπιάδα, και ήταν ο χρόνος προετοίμασίας των αθλητών για τη διεξαγωγή των αγώνων.
ΤΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ.
Το μοναδικό αγώνισμα που επικράτησε στις πρώτες ολυμπιάδες ήταν το τρέξιμο, το οποίο, ονομαζότανε "Στάδιο" μιας και η απόσταση ου έπρεπε να διανύσουν οι αθλητές είχε να κάνει με το μήκος του σταδίου (περίπου 200 μέτρα). Οι αθλητές σ' αυτό το αγώνισμα έπρεπε να τερματίσουν την πρώτη θέση, ενώ δεν υπήρχε το σημερινό μέτρημα του χρόνου ή ο ανταγωνισμός για το ρεκόρ.
Στη συνέχεια και με την πάροδο των χρόνων, ολοένα αυξάνονταν τ' αθλήματα. Από την 14η ολυμπιάδα, προστέθηκε το αγώνισμα των αρματοδρομιών όπου ήταν αγώνας από άλογα με άμαξες. Το έπαθλο της νίκης ελάμβανε ο ιδιοκτήτης του αλόγου κι όχι ο αθλητής που το οδηγούσε.
Άλλο αγώνισμα ήταν το πένταθλον και το οποίο αποτελούνταν από το άθλημα της πάλης, του δίσκου, του ακοντίου, του τρεξίματος και του άλματος (Κάτι ανάλογο με το σημερινό τριπλούν). Το πένταθλον ήταν το πιο διασκεδαστικό και συνάμα εντυπωσιακό αγώνισμα καθώς συνδύαζε δύναμη, τέχνη, και αντοχή για να φέρει σε πέρας την αποστολή του ο κάθε αθλητής, ενώ ήταν κάτι το πρωτότυπο για την εποχή που τελούνταν.
Αγωνίσματα που προστέθηκαν στις επόμενες ολυμπιάδες ήταν η πυγμαχία, το και η ελληνορωμαϊκή πάλη.
ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΝΕΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ.
Τα βραβεία που ελάμβαναν οι αθλητές είχαν τη σημασία της δόξας και ήταν τιμή για ένα αθλητή όπου τον έκανε να ξεχωρίζει, και συνάμα να δέχεται τα δώρα και την εύνοια των θεών. Το βραβείο ήταν στεφάνι από κλαδιά αγριελιάς, ο "κότινος". Οι αθλητές ταξίδευαν από πολύ μακρινά μέρη επροκειμένου να λάβουν την τιμή της στεφάνωση με τον κότινο, ενώ αγωνίζωνταν μόνο για την πρώτη θέση, καθώς δεν υπήρχε δεύτερη και τρίτη, όπως γίνεται σήμερα. Οι ποιητές έγραφαν ποιήματα που ανάφεραν ονόματα ολυμπιωνικών, αλλά και γλύπτες της εποχής κατασκεύαζαν αγάλματα για τους ολυμπιονίκες, ως μέγιστο φόρο τιμής. Επίσης οι ολυμπιονίκες ελάμβαναν δώρα και αγαθά, υλικής αξίας, όπως λάδι και ελιές και γενικώς όπου πήγαιναν ήτανε πάντα καλοδεχούμενοι, αλλά και η δόξα του νικητή, τους συνόδευε για όλη τους τη ζωή.
Αντίθετα με τους νικητές, οι παραβάτες όπου ζήλευαν τη δόξα και ήθελαν να την αποκτήσουν με ύπουλα μέσα, επλήρωναν αυτό το τίμημα με βαριές κυρώσεις για την εποχή. Οι ποινές ποικίλαν με πρώτιστο τρόπο αποζημίωσης προς τους άλλους αθλητές, με χρηματικά ποσά αλλά και υποχρεωτική παραχώρηση αγαθών. Ένας τρόπος τιμωρίας τους ήταν και δημοσιοποίηση (γεγονός που επιβάρυνε τη διαμονή τους στην αρχαία Ολυμπία), καθώς αυτή γινότανε με τη χάραξη του ονόματος των παραβατών σε αγάλματα του Δία.